The end!

Beste bloglezers, het is over!

Ik ben reeds een dikke week thuis en heb dus al vele kennissen opnieuw gezien om het erasmusverhaal uit te doeken te doen. Het was alvast om niet snel te vergeten. Ik ben dan ook ontzettend tevreden dat ik deze kans met beide handen genomen heb en het resultaat mag er wezen. Opeens is Europa ontzettend klein en heb je vrienden/kennissen op de hele aardkloot! Ook de eindsprint, de grote trip huiswaarts, was ééntje om in te kaderen.

Leuk dat jullie me bleven volgen langs deze weg!

Tot binnenkort

dries

Hej da Stockholm!

Halloooow

tijd dat ik nog eens van me liet horen! Maar de laaste weken waren zo drukjes dat ik er de tijd niet voor vond. Bijgevolg moet het nu kort vanuit een internetcafe in een oud KGBgebouw in Minsk, Wit-Rusland.

Eerst en vooral, mijn laatste week in Stockholm was er 1 om niet snel te vergeten. Allerhande feestjes waaronder een raveparty in het bos en vooral de tweedaagse survivaltrip waren de max. Samen met dertien lotgenoten kayakte ik richting een onbewoond eilandje in de archipel om er te overnachten. Veel geslapen is er niet, mede omdat ik mijn slaapzak vergeten was en het snachts ook niet zoooo warmpjes was als overdag

En dan ging zaterdag ‘de grote trip huiswaarts’ van start. Nu volgt een weetje hoe je de extra kilo’s bij ryanair NIET moet betalen: Je gaat de avond voor je vlucht uit. Je komt bijgevolg veel te laat thuis. Je wekker staat om 7u30. Je realiseert je dat je nog heel je kamer moet kuisen EN alles moet inpakken. Je start met inpakken en ziet dat niet alles in je rugzak past. Je gooit 1 en ander weg en verliest tijd. Je haast je met het kuisen van je kamer. Je bent kuisproduct vergeten. Je komt om 9u10 beneden, 10 minuten na afspraak. Je ziet dat een medetripper hem overslapen heeft. Je wandelt naar de unif. De housing office om je sleutel af te geven is gesloten. Je geeft hem aan iemand anders, je verliest wederom tijd. je neemt de metro, je haalt de bust naar skavsta airport nog net, 3 minuten voor tijd. Je komt aan in skavsta om 12u10. de vlucht is om 12u45. Je verliest wederom tijd met het versteken van bagage om niet te veel te moeten bij betalen. Je weegt je bagage, 5 kilo te veel, 40 euro damn! Je doet je jas en dikste trui aan bij 25 graden. je gaat naar de balie. De check-in is reeds gesloten. je vreest voor het ergste, je loopt naar de info, en de spoedprocedure gaat van start, je loopt met je bagage naar een andere check-in, ze hebben er geen weegschaal. je haalt je vlucht en je betaalt niks!

Vanuit Riga namen we de bus naar Vilnius, die ons allen (en dat zijn Daan, Tim van Australie en Kevin van Canada en mezelf) verbaasde. Propere stad en een erg groot oud centrum. Overnachten en dan bus naar Minsk, heel wat miserie omdat engelssprekenden er zelden te vinden zijn. toch zijn we over de grens geraakt. Vreemde stad maar wel de moeite. Morgen huren we een auto en rijden we richting Brest, in het zuidwesten van het land…

mijn resterende internetminuten tikken weg

ik laat nog wel iets van me horen

dries

dEUS @ Stockholm

Beste vaderlandse lezers,

als een Belgische band speelt in Stockholm en aangezien er geen tientallen zijn met internationale faam, dan kan je niet anders dan er naar toe gaan. De ouwe rockers van dEUS bezochten gisteren nog eens Zweden en dat was alweer 9 jaar geleden. De entreeprijs bedroeg 4 Zweedse pinten en het optreden was dik in orde. En jawel, ik maakte voor het concert nog even een small talk met mijn beste vriend, Tom Barman

Tot de volgende!

dRIES

Boattripping ;)

Tjena tjena!

Het mooie zomerweer maakte intussen plaats voor wisselvallig weer en de temperaturen zakten opnieuw tot een tiental graden. Ideaal om tussen de soep en het bachelorpaperwerk mijn blog wat up te daten. En dat is opnieuw nodig want ben pas terug in het land! Wat volgt is het relaas van een vijfdaagse boottrip Stockholm-Helsinki-Talinn-Riga-Stockholm

Donderdagavond stapten we met z’n allen (zijnde 2 Belgen, 2 Zwitsers en 4 Fransen/Françaises) richting de terminal van Viking Lines. Ik wist de weg want ik was al in Helsinki geweest begin maart, toch was het nu iets helemaal anders want het was een andere boot en het sneeuwde niet. Nadat de Mariella was uitgevaren en haar weg zocht tussen de vele eilandjes in de archipel veroverden we met z’n allen de jacuzzi (jawel, op de boot!). Onze taxvrije pintjes werden bovengehaald en de toon was meteen gezet dat het dolletjes zou worden. Ook de sauna werd uitgeprobeerd waarna we smakelijk dineerden. ‘s Avonds vonden David en Oliver, de Zwitsers, de weg naar de roulettetafel en kort daarna werden Charlotte en Julie (beiden afkomstig uit Frankrijk) op hun wenken bediend met een ‘Scandinavian Hunks’-show. Wat was me dat marginaal! We besloten allen niet te laat te gaan slapen, iedereen was eigenlijk nog wat moe van de gebruikelijke woensdagparty en de sauna verbeterde die toestand niet bepaald…

Aangekomen in Helsinki werden we vergezeld door plaatselijke erasmussers die voordien in Stockholm waren geweest, met name Vicky, Duncan en Adrian. We kuierden er wat rond en opnieuw realiseerde ik me dat Helsinki naast de mooie Dom en de rotskerk niet echt veel te bieden heeft. Het presidentieel paleis is eerder een vervallen villa dan iets anders en de Finse erasmussers kenden beter het stockholms metronetwerk dan hun eigen tramverbindingen. Het is dan ook een relatief laat opgerichte handelsstad om te concurreren met het overzeese Talinn, wat meteen onze volgende bestemming was. Ferrymaatschappij Tallink bracht ons daarheen. Pintjes, nootjes, zicht op ondergaande zon en volgen van de halve finale ijshockey vanuit de lekkere zetels. Het zat wederom strak en vier uur later stonden we in Estland! We baanden ons een weg door het oude stadcentrum naar onze jeugdherberg. Iedereen was het er over eens, Talinn by night was prachtig. Het was ook nog eens vrijdagavond, wat ook in Estland uitgaan betekent. Je moest wel blind zijn om het aantal knappe Estse meisjes niet op te merken. Ik kon die Drum ‘n’ Bass party wel appreciëren ja…!

De volgende morgen gingen we Talinn verkennen door de smalle kasseistraatjes van de omwalde stad. Echt een aanrader eigenlijk! Verbazing alom toen we plots een BV tegenkwamen. Jawel, Wim Helsen wist ons te vertellen dat hij een achtdelige reeks over Estland aan het maken was…

‘s Avonds deden we een paar terrasjes en genoten van de gezellige sfeer die er heerste. Na heel wat geleuter en gekdoenerij kropen we in ons nest. Ons alarm stond om 5u, dat was pijnlijk. We namen de tram en deden een verwoede poging om onze laatste Estse kronen op te doen. Helaas, alles was nog dicht vooraleer we op de bus sprongen richting… Riga!

Deze hoofdstad in Letland gaf meteen een foute indruk in de schrale busterminal. We wisselden wat geld en kregen een hoop verschillende muntjes in de plaats. Ook de wcman kon geen geld teruggeven bij het vertonen van een biljetje. De oude stad zelf viel wel te pruimen, al was niet iedereen daar van overtuigd. Behoorlijk wat armoede in de straten en op restauratie wachtende gebouwen, het is duidelijk dat de Europese Unie nog wat werk voor de boeg heeft! Het aantal bezienswaardigheden werd nogal geforceerd opgekrikt door zaken als ‘longest building in old Riga’ in het toeristenblaadje toe te voegen . Anyway, het had allemaal wel iets. ‘s Avonds zagen we nog de marginaalste bus ooit alvorens we opnieuw incheckten voor de boot. Ook die was een ander paar mouwen. Ik schatte het bouwjaar ergens in de jaren zestig haha. Het was een doolhof om onze cabin te vinden aangezien ze bij het uitvaren massieve tussendeuren sloten. Eén van de vele indicaties die er precies op wees dat de crew hun eigen schip niet vertrouwde. Het stonk er, de boot was roest, de zee was woelig, we dachten even dat we een helse nacht voor de boeg hadden. Gelukkig vonden we troost in de vernieuwde bar, genoten er van een Bulgaars optreden en gingen later nog zingen in de geheel foute karaoke. Toch was na 17u varen het terugzien van Stockholm voor velen een hele verademing. Tot zover deze lezing over een leuke boottrip met leuk gezelschap.

Back to work, back to the bachelorpaper! Tussendoor schieten allerhande afscheidsfeestjes massaal uit de grond en ook de Belgische band dEUS komt binnenkort in Stockholm spelen. Ik weet het nu wel zeker, Stockholm rulet, en dat nog voor een drietal weken…Do you mind if I keep on enjoying?

Dries

Zweudse weetjes

Ik kom stilaan gek van alle soorten munten en omrekeningen naar Euro. Toch staat de intrede van de Euro in Estland en Letland niet meer veraf. Bijna alle prijzen stonden in de twee munteenheden (cf. België in het jaar 2000). Aan de andere kant, zo’n eigen munt, het heeft wel iets…

Zwitsers kunnen relatief makkelijk Vlaamse zinnen begrijpen en omgekeerd!

Verwacht me terug in België 24 juni! Ik verlaat Stocholm echter al 7 juni voor volgende trip:

Ziezo, meer foto’s, en dat zijn er weer een pak, volgen nog…

BBQtime!

Hola pola!

Vooraleer deze blog verwaarloosd geraakt, een nieuwe post met wat me voorbije weken bezighield! De lente is in het land en dat merk je overal. Iedereen komt naar buiten, om te sjotten, om te lopen, om te chillen in het gras of om te… bbq’en. De barbecues aan het strandje hier op lappis zijn echt lekker chill, en ik ben al even de tel kwijt hoeveel het er nu precies al waren. Aansluitend wordt er meestal een vuurtje gestookt (al dan niet met de paletten van de supermarkt) en wordt er tot in de vroege uurtjes gesocialized. Sommige erasmussers maken er een echte sport van en bbq’en tot 5 keer in een week haha. Van ribbekes tot visbrochetten, BBQ? Ik ben voor!

Vorige week ging het er iets serieuzer aan toe aangezien ik afgelopen zaterdag mijn laatste! examen had. Toegegeven, ik had al betere tijden gekend. Soit, nu is het enkel de bachelorpaper die me nog rest en die zou ik toch wel graag indienen eind mei/begin juni. Daarna volgt al mijn reisweg naar huis, wat dat precies wordt hou ik nog even voorbarig. Maar zo goed als zeker is dat een trip met 4 of 5 in Europa’s laatste dictatuur, Wit-Rusland er tussenzit!

Aangezien ik al wat rondgetoerd heb in het mooie Zweden en omstreken is het misschien geen slecht idee om een top 5 mee te geven. Zie hier mijn persoonlijke scandinavometer:

1) Stockholm, met grote overtuiging van de jury

2) Kopenhagen

3) Oslo

4) Helsinki

5) Göteborg

De rest viel buiten de prijzen of is buiten categorie (cf. lapland).

Ziezo, dat was het voor deze keer! Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Dries

Nog enkele Zweudse weetjes!

Nu Zaterdag is er hier in Stockholm een parade door het centrum van studentenverenigingen die carnaval vieren. Ik nam reeds een kijkje op hun werkplek waar groepjes studenten oude auto’s uit elkaar halen om ze langer te maken of gekke dingen aan te lassen. Wordt waarschijnlijk wel de moeite!

Heel veel studenten kennen het alombekende Belgische Boomerangfilmpje van ‘In de gloria’. Ontgoocheling alom als je ze hen beantwoordt dat het eigenlijk niet echt is…

Op één van de lentekampvuurtjes, vorige week in centrum Stockholm ter ere van de 1mei-festiviteiten toch maar een vreemde gewoonte gezien. Enkele mensen waren wat muziek aan het maken. En jawel, toen de gitarist er genoeg van had gooide ie zomaar zijn gitaar op het vuur…

Een ander aspect van de lente is dat het hier belachelijk vroeg licht wordt. De vogeltjes beginnen al te fluiten om 2u30-3u en bijgevolg is het niet erg moeilijk om uit te gaan tot het ochtendgloren…

tot de volgende! cyaaa

On the road, part 2

Hej då!!!

De tijd vliegt maar zoals de traditie het wil, pen ik van het voorgaande bezoek ook een verslagje neer. Vorige week woensdag was de ‘keukengemeenschap’ van Gent verenigd, kobe en kevin van mijn kot kwamen namelijk op bezoek. De toon was onmiddellijk gezet met een socializingsfeestje ‘s avonds op de campus. Op de terugweg werd de ‘shake ‘n break’ kwistig beoefend en vond 33% de weg naar mijn kamer niet meer. De volgende morgen had een andere 33% last van zogeheten ‘problemen’. Eens die van de baan waren, trokken we het centrum in en deden we aan sightseeing op zijn best! Op één dag werd zowat het belangrijkste gezien zodat de volgende dag de geplande roadtrip van start kon gaan.

Groot was onze verbazing in de ondergrondse parking toen we na het indrukken van de afstandsbediening een zo goed als nieuwe volvo V50 zagen openspringen! Met deze onverwachte meevaller kon het niet meer stuk en het cruisen op de zweedse wegen zou met deze auto, de roadmuziek en de doos smurfen één en al plezier worden. Eerste halte was een ruïne van een slot, alwaar we onder het motto ‘alles voor de foto’ leuke sfeerbeelden op band zetten. ‘s Avonds sliepen we dicht bij Jönköping – voor de gelegenheid ‘junksjoping’ -, het stadje die door zijn aardige ligging aan het Vätternmeer een streepje voor heeft op andere steden. De volgende morgen zetten we koers richting Göteborg. Onderweg begon het waarlijks te sneeuwen, leve het volledig onvoorspelbaar geworden klimaat! Aangekomen in de stad met de grootste haven van Zweden kon het citytrippen opnieuw beginnen. Om het op kevin zijn manier te zeggen: stijlanarchie troef! Er zijn wel een paar mooie buurten en prachtige parken, maar voor de rest is het vaak een ramp. Terug in de jeugdherberg raakten we tijdens het eten aan de praat met wat ander rondreizend gezelschap. Na een hete sauna the scandinavian way, gingen we nog met enkelen van hen uit. Helaas mocht 66% van de Belgen niet naar binnen waarop ik me genoodzaakt zag met de locals te leuteren… De volgende morgen gingen we nog een kijkje nemen naar het grootste drijvende scheepvaartmuseum van de wereld waar het oorlogsschip en de onderzeeër het meest in de smaak vielen. Kobe streelde nog even het ego van onze car door hem naast een lamborghini te placeren vooraleer we vertrokken naar… Oslo!

Onderweg hielden we nog even halt in Strömstad, een populair badstadje in een van de vele kleine baaien net voor de Noorse grens. Zo stond de volvo vlakbij het water idyllisch te wezen terwijl we onze picknick verorberden. Tegen het vallen der avond kwamen we aan in Oslo, waar we meteen met de neus op de feiten gedrukt werden! Het is er verdomme wel erg duur! De jeugdherbergen kostten er dubbel zoveel en de pita een slordige 8 euro. (bemerk heimwee pita moestie – zuidstraat roeselare) We verkenden de stad by night en liepen op het dak van het operagebouw alwaar je een indrukwekkend zicht hebt op stad en fjord. Na een kijkje binnenin bleek dat de plechtige opening de dag ervoor had plaatsgevonden. Het schitterend gebouw in witte marmer is een serieus prestigewerk dat zo maar eventjes 525 miljoen euro heeft gekost, lekker meegenomen primeur! Maandag moesten we terug vroeg uit de veren om de auto te verzetten! Aangezien een nachtje parking in Oslo 22euro zou kostten, besloten we wijselijk hem elders te droppen en ‘s morgens vroeg opnieuw te vertrekken. We reden naar een museumschiereiland en zagen onder meer een ‘stavkirke’, één van de typische noorse houten kerkjes, bootgewijs de Akerhusvesting en ook nog het frammuseum, waar we per ongeluk gratis binnenwandelden. De Fram is de boot waarmee de Noor Roald Amundsen als eerste de Zuidpool bereikte. Vervolgens reden we nog richting Vigelandsparken, echt de moeite dat stadspark te zien bij stralende zon!

Dan sjeesden we naar oslo airport om er de langverwachte volgende bezoeker op te pikken. Zijn vertraagde vlucht compenseerde ruimschoots met een file in Oslo. Toch kwamen we maar 15minuutjes later en werd de ‘twone’ ineens deel van het roadtrippin’. Zijn bezoek aan Noorwegen was kort en krachtig te noemen, we checkten namelijk een prachtige fjord die er bevroren bijlag. ‘Walk on water’ leek voor het eerst mogelijk, maar uit voorzorg trokken we toch de kleren uit. Nadat Kevin in geen tijd terug uit het water was toen hij door het ijs zakte, leek het ons toch net iets té koud en té gestoord. Omdat we dan toch al allemaal in boxershort stonden te draaien, maakten we nog enkele sunbathingphotos. Bij een bevroren meer, inderdaad, alweer een foute foto! We sprongen terug in de auto die onder een echte ‘Witseboom’ was geparkeerd en er stond nu wel een erg lange rit voor de boeg: Oslo-Stockholm. Wie dacht dat er tussen 2 hoofdsteden altijd snelle autostrades zouden liggen, in Scandinavië niet dus! Vooral het stuk in Noorwegen was vaak een kronkelende weg met slechts 1 rijvak… Het geluk stond wederom aan onze zijde toen we net op tijd nog een tankstation tegenkwamen die op punt stond te sluiten en iets later was ook een BurgerKing nog open… Klockan tre, om drie uur dus, waren we thuis, moe maar voldaan. Goed weer gehad, zot veel gezien en lekker geamuseerd. De teller had er achteraf wel 1587km bij, we spendeerden dus heel wat tijd in de auto maar de nodige muziek en zever zorgden voor entertainment in de lange ritten van stad naar stad. Roadtrippen op z’n best, en dat in het prachtige Scandinavië!!!

Toen kevin en kobe de volgende dag op het vliegtuig zaten, had ik een seminariewerk op de unif en daan, tja, die had er niks beter op gevonden om rauwe Kötbullar te eten en slaap in te halen. Woensdag kon ik eindelijk nog eens uitslapen, wat door die uitchecktijden in de jeugdherbergen en ophalen en afgeven van de auto al een tijdje niet meer mogelijk was geweest. ‘s Namiddags trok ik met daan naar het moderne museum, met tentoonstelling van andy warhol. Een echte weirdo, die warhol! Achteraf aten we sushi ter ere van Stephanies verjaardag, gevolgd door wat bars in het centrum en afterparty op de campus. Domper op de ideale feeststemming die er heerste, was wel dat Daan zijn vest verdwenen was… Fris en monster gingen we de volgende dag terug downtown om de best wel grappige wissel van de koninklijke wacht te aanschouwen en de interessante wapenkamer te bezoeken. Daan vond het nog even nodig om zijn toegangsticketje 100m ver te laten vliegen alvorens we het Tre Kronor museum en het Gustav III museum in het paleis bezochten. We hadden een koffiepauze in de sjieke Östermalmshallen, een gastronomische tempel met delicatessen allerhande onder één dak. We schimmelden ook Gröna Lund binnen, een pretpark die op 1 mei zou openen, maar dan hadden ze het achterpoortje maar niet moeten laten openstaan Resultaat: uiterst strakke stockholmtour gemaakt. ‘s Avonds maakte Daan opnieuw ‘vrienden’, ditmaal in café Bojan, een danscafé op de campus. Stomme gesprekken en een zieke Waal later, gingen we met een karretje, getrokken door Patrick en Klaas, snel huiswaarts en probeerden nog snel de gevonden outfits van een Zweeds biermerk. Best wel grappig dat!

Vrijdagmorgen checkten we nog snel een rommelmarkt waar er eigenlijk geen rommelmarkt was. Iets minder strakke stockholmtour, het was dan ook Daans idee héhé. Die middag vertrok Daan richting Arlanda airport en ik richting les. Tot zover het relaas van intens matenbezoek.

Gisterenavond was er een bdayfeest op Solna, het ander (afgelegen) studentendistrict. Samen met de lappisvrienden besloten we ons allemaal te verkleden in het ‘spendrupspromoteam’, ofte lappis army. Het werd een geslaagde avond met ondermeer een outside dj, veel gedans en een gezellig vuurtje dat escaleerde tot een brandende tafel. ‘You burned the fucking table??!!!’ aldus de voormalige Spaanse eigenaar van het IKEAexemplaar.

Tot zover de langste post ooit!

Groeten

DRIES, die zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix gemist heeft, tzijn harde tijden

Zweudse en ook een beetje Noorse weetjes.

Noorwegen was behoorlijk under construction. Overal zotte wegenwerken. Ook mag je er maar 100km/u op de autosnelweg en moet je er in tegenstelling tot Zweden tol betalen…

NeverLost, de naam van het gehuurde maar niet betaalde GPSsysteem was zijn naam helemaal niet waard. We reden meer verloren in de stadscentra dan iets anders. Rijden in een grootstad is ook niet altijd even makkelijk, dat ondervond ik oa. in Göteborg. Wel ‘smitn’ toen het schermpje plots aangaf dat we offroad in de zee aan het rijden waren…

Kerkenspotter Kobe kan als geen ander stockholmgidsen onbruikbaar maken.

Autospotter Kevin kan als geen ander kaas laten vallen in de supermarkt.

Museumspotter én fjordman Daan kan als geen ander rondpunten oprijden op de muziek van Marco Borsato haha.

Timerfoto’s zijn handig, alleen moet je op tijd op de foto zien te geraken. Ik load ze één dezer dagen nog op.

Ik ben uitverteld! tot de volgende!

On the road, part 1

Tjena!

Vorige week het meest onvoorbereide tripje ooit meegemaakt. Na een behoorlijk zwaar feestje vorige woensdag op de campus waar enkele zonderlingen begonnen af te dingen op het bier (en het nog lukte ook ) recupereerde ik de donderdag voor een trip naar… Kopenhagen!

De vrienden van Daan, de andere Belgische erasmusser, die hier op bezoek waren hadden daar namelijk hun terugvlucht naar Brussel. Zonder aarzelen beslisten Daan en ik om mee te gaan. Er was wel een probleem. De bus was voor ons twee volzet en de slaaptrein veel te duur naar ons gedacht. Overblijvende optie: liften. Daar stonden we dan, om 11u ‘s avonds aan de oprit van de autostrade te schimmelen. Wishful thinking natuurlijk om te denken dat we de volgende morgen in Malmö ofte 612km zuidwaarts van Stockholm zouden staan. We strandden in Södertalje, eigenlijk een voorstad op een 30tal km van Stockholm. Opeens zag ik met mijn lodderig oog dat je in het nabijgelegen pompstation een auto kon huren voor een schappelijke prijs. Na even informeren bleek dat dat enkel mogelijk was vanaf 7u de volgende morgen. Zo gezegd, zo gedaan. We stelden aldus in het donker ons tentje op tussen de autostrade, de afrit en het pompstation. Echt geen zicht eigenlijk! De tent die eigenlijk meer voor de grap was meegenomen, kwam dus toch nog van pas. Al had ik een slaapmatje ook wel goed kunnen gebruiken…

Een korte nacht later waren we ‘on the road’ richting Malmö. We hielden een korte stop in Jönköping (uit te spreken als ‘jungsjeuping’), een stad aan een reusachtig meer in het midden van Zweden. Ondanks de mooie natuur enkel maar behoorlijk marginale mensen gezien daar. Enfin, ik kom er zeker nog even terug voor een langere stop dan een halfuur. In Malmö aangekomen rond een uur of 2 in de middag, kon het citytrippen beginnen. Malmö is de op twee na grootste stad van Zweden (na Stockholm en Göteborg) en heeft niet echt de charme van Stockholm en op het eerste gezicht niet echt veel te bieden. Het is een dynamische industriestad waar de studenten voor het nodige leven zorgen. Eéntje ervan was Karin, een Zweedse kennis via via, die ons ‘s avonds meenam in het nachtleven en onderdak bezorgde.

Zaterdag stond Kopenhagen op het plan. De Öresundverbinding bracht ons met de trein tot in hartje Kopenhagen aangezien de tax voor de erg mooie brug-tunnel tussen Zweden en Denemarken voor de auto belachelijk duur was (zou ook wat moeilijk zijn om 7man in een VW Polo te krijgen). We vonden een jeugdherberg en daarna kon het citytrippen terug beginnen. Na wat rondkuieren bleek al snel dat Kopenhagen (Sjeupenhamn uitgesproken) erg groot is, de grootste stad van Scandinavië aldus de lonely planet. Kriskras door de stad staan keer op keer pareltjes van gebouwen, ofwel heel oud ofwel ultramodern. In een rush door het centrum hadden we op een vijftal uur al ontzettend veel gezien. Opeens hoorden we in de verte een betoging. Ramptoeristen zoals we zijn, gingen we even een kijkje nemen. Het was tegen de ‘intelligente’ camera’s die de privacy in de straten schendt. Nu moet ik zeggen dat ik me met de knoerten van camera’s in de jeugdherberg me ook maar bekeken voelde. We wandelden even mee en de betoging eindigde in Christiana, een autonome hippiecommunity pal in het centrum. Echt cool om in dit kraakdorp rond te lopen. Overal zelf gebricoleerde huizen in een peacesfeertje waar mensen dagelijks zat en stoned door het leven gaan. We dronken er een pint in de ongetwijfeld meest bruine kroeg van de afgelopen maanden. Denemarken heeft jarenlang haar drugsbeleid in dit stukje Kopenhagen gedoogd, maar ben vrij zeker dat de softdrugs nu gewoon onder de toog lag in plaats van er bovenop. Foto’s trekken was er verboden en geleidelijk aan keerden we terug naar de jeugdherberg…

Zondag namen we afscheid van Daans vrienden, kropen we terug de trein op en zochten we waar we onze auto hadden achtergelaten. We stippelden een alternatieve route uit en bezochten nog snel even Lund, een studentenstad die er een beetje doods bijlag (waarschijnlijk omdat het zondag was). Ook deze stad lijkt zoals Malmö meer Deens dan Zweeds door zijn vele fietsen en bakstenen huizen… Ziezo, het relaas van een last minute trip!

Zweudse weetjes

Op de autosnelwegen is hier een maximumsnelheid van 110km per uur. Veel verkeer is er echter niet en vele Zweden rijden toch wel iets sneller…

Op de provinciewegen wordt er regelmatig gewaarschuwd voor overstekende elanden, alsook voor een naderende flitspaal. Handig niet waar?!

Next post: on the road, part 2

Vi ses!

family affairs!

Gepeupel!

Ik moet er voor zorgen dat mijn vertellingen geen vijgen na Pasen worden, vandaar deze update! Na mijn ‘postlaplanddepressie’ :p en een lekker kussengevecht in het centrum kwamen vorige week mijn ouders en broer even goeiedag zeggen. Het werd vanzelfsprekend een blij weerzien, doch in een ietwat koude sfeer. Mijn pa had er nog voor gewaarschuwd: “Stockholm = koud”. Nu moest het natuurlijk lukken dat juist tijdens hun bezoek hier nog een stevige winterprik volgde die na hun vertrek onmiddellijk is overgewaaid…

Nu moest het natuurlijk ook wel lukken dat ik de dag na hun vertrek een examen zou hebben. Studeren geblazen dus! Naar ‘goede’ gewoonte moest ik nog bijna alles bolwerken, maar dat kon me natuurlijk niet tegenhouden stockholm te showen, ‘één van de properste steden ooit gezien’ aldus ouders en broer. Naast de usual spots, brachten we nog een bezoekje aan Cosmonova -een soort Imaxcinema- en de grootste IKEA. Beiden kon ik dan schrappen op mijn nog steeds erg uitgebreide ‘to do list’. Bovendien werd ik vorige week een mooie stockholmgids en dito broek rijker en werd er keer op keer lekker gegeten! Leuke ontspanning in tijden van blokken me dunkt…

Het examen van zaterdag zou ok moeten zijn, al duurde het wel even eer ik een formulier vond waar de vragen NIET in het Zweeds stonden… Daarna keerde het normale leven terug en werden we zaterdag al geconfronteerd met de eerste departure, Rosanne uit Nederland bleef hier maaaaar 3 maanden, tssss zonde! Toch werd het goed gevierd, maar door de schuld van de uurwisseling misten we de laatste metro. Bijgevolg de zon zien opkomen…

Ondertussen is het startschot voor mijn derde vak gegeven en zijn er tripplannetjes allerhande in de maak. Vervelen zal ik mij wel niet doen in de komende maanden!

Zweudse weetjes!

een selectie foto’s van lapland is geüpload: http://picasaweb.google.nl/driesdevos1987/

ik verwijs ook graag even naar Pieters kiekjes van februari : http://flickr.com/photos/pietermorlion/sets/72157604316661690/show/

Een vergeten laplandweetje: een aantal autoproducenten (oa. Porsche) komen in Kiruna op de enorme ijsvlakten testen hoe hun producten op extreem lage temperaturen reageren. En bepaalde journalisten strijken hier incognito neer, op zoek naar een primeur, een onvervalst James Bondsfeertje!

De conditie? Er wordt aan gewerkt! Er werd afgelopen week al een voetbalmatch Lappis vs. Solna (het andere studentendistrict) gespeeld, alsook badminton en innebandy ofte indoorhockey. Nu nog een kwestie om er een gewoonte van te maken :p

Tot de volgende!

dries

A trip to Kirunaaa!

Jups vrienden!

Zondag was het zover, de laplandreis stond voor de deur! Met mijn eastpak volgepropt met warme kleren en proviand ging ik bij het vallen der avond richting Centraalstation. Daar aangekomen stelde ik me algauw vragen over mijn bagage. Het leek of enkele Hollanders wel voor 4 weken van huis zouden zijn haha. Soit, het werd al snel duidelijk dat het met de vooraf ongekende Fransen en Zwitsers de grootste leute ging worden. De sfeer op de trein zat direct goed op wat mijn langste treinrit totnogtoe zou worden. Kiruna ligt dan ook 1241km ten noorden van Stockholm. De 17uur durende treinrit werd gevuld met wat drankjes, UNO, de gebruikelijke zever en een weinig slaap. Toen ik ‘s ochtends wakker werd, zag ik hetgene wat de volgende 3 dagen alle foto’s zou sieren, sneeuw! En nog geen beetje, muren van sneeuw en sneeuw om volledig in weg te zinken…

Maandag was een vrije dag. Toen we geïnstalleerd waren in de pas luxueus gerenoveerde bungalows, beslisten we om met een zevental personen aan ‘cross-country skiing’ te gaan doen. Het langlaufen was best wel tof maar omdat het mijn eerste keer was dat ik op skilatten stond, maakte ik in het begin nogal hilarische valpartijen. Een Frans meisje heeft alleszins heel wat stuff om naar Videodinges te zenden… We maakten een hele toer tot we opeens, met een knipoog voor de droge woordspeling, het noorden kwijt waren. We waren afgedwaald en stonden ergens in de middle of nowhere te piekeren over waar centrum Kiruna eigenlijk lag. Net voor het donker werd, was Kiruna terug in zicht. ‘s Avonds trakteerden Arsalan en Sofia (aka de organisatie) de hele bende (24man) op (welverdiende) pizza.

Dinsdagmorgen konden sommigen van het langlaufen niet genoeg krijgen en deden Julie (Fr.), Charlotte(Fr.), Thomas(Fr.), Daan en mezelf nog een extra toerke. Ditmaal trokken we met de skilatten het centrum in, passeerden we langs de kerk en zochten de gekste afdalingen uit. ‘s Namiddags was er om 14u afspraak aan de receptie voor het langverwachte hondenslee – en snowscooteravontuur. Door een misverstand was iedereen ‘s morgens al geweest en was het enkel de overgebleven 6 die nu aan de beurt waren (wat de wachttijd verkortte en het stukken gezelliger maakte ). Mijn eerste snowmobile ervaring was er meteen één om in te kaderen. Vanzelfsprekend kon ik het niet laten om volledig plankgas te geven en die machine reikte de 100km per uur op de vlakke stukken. Superlatieven te kort om dat zalig gevoel te beschrijven! Onze vriendelijke gids maakte koffie in een tent midden het traject en de hondenslee achteraf leidde tot idyllische taferelen… ‘s Avonds maakten we zelf pasta klaar en hielden een surpriseparty in de bungalow van de organisatie, kwestie van zelf niet te moeten opkuisen…

Woensdag waren we al vroeg uit de veren om met de bus richting ‘Saami village’ te trekken. Deze Zweedse minderheid leefde tot 50 jaar terug in een soort tenten en komt nog steeds aan de kost door hun uitgestrekte ‘reindeerranches’. Na een grappige Saami-uitleg over hoe je een rendierslee moest besturen en wat je wel allemaal niet kon breken, mochten we elk apart op de slee. Mijn rendier maakte een aardige snelheid maar begon midden het traject sneeuw te fretten. Haha, daar zit je dan redelijk gejost!

‘s Middags kozen enkelen een buffetrestaurantje uit om te smullen. Simon(Fr.), David(Swi.), Oliver(Swi.) en mezelf hadden een eigen interpretatie van een buffet. ‘All you can eat’ werd nogal letterlijk geïnterpreteerd . Zo werd het elandenvlees uit de ‘moosesoup’ gevist en staken we ons vol met zalm en rendierworst. Daarna bezochten we met z’n allen het ‘IceHotel’. Een bijzonder mooie afsluiter waar iedereen z’n ogen uitkeek op de verschillende ijssculpturen. Al heeft die Absolut Vodka uit een glas van ijs wel gesmaakt, het was ongetwijfeld het duurste drankje ooit (een slordige 10 euro, slik)!

Op de terugweg smeten we al onze foto’s samen op Licia’s (Brazilië) laptop. Een onvergetelijke ervaring en 1500 foto’s rijker kwamen we terug aan in Stockholm. En wat bleek, ook hier ligt er nu sneeuw, weliswaar niet te vergelijken…

Zweudse weetjes

Mijn internet werkt. Met dank aan de Zweedse hersteller die me bij het ochtendgloren uit mijn bed haalde!

Een selectie foto’s volgt gauw! Ik wacht tot de externe harde schijf langs mijn kot passeert. Andere foto’s wel al kunnen uploaden: http://picasaweb.google.be/driesdevos1987

Het poollicht jammergenoeg niet gezien. Daarvoor was het ‘s nachts te bewolkt. Qua temperatuur viel het wel nog mee. Rond -6° overdag. Enkel woensdagmorgen in het Saamidorp was het frisjes, -15°. Die Saamikerel had al erger meegemaakt, -52° was zijn koudste record…

Vorige zondag was er nog een Ierse parade in centrum Stockholm ter ere van St. Patrick’s day. Erasmus heeft zo z’n voordelen, je viert alle mogelijke feestdagen

Tot de volgende!

Dries

Belgenbezoek!!!

Joehoe!

Hoog tijd dat ik de vingers terug warm tik op dit zweedse klavier! Ja, regelmaat in een internetverbinding op mijn kot trachten te vinden heb ik al opgegeven. Volgende week verwacht ik techniekers aan mijn deur om het zootje eindelijk voor eens en altijd te doen werken!

Anders niet getreurd natuurlijk, want vorige week was er zalig bezoek uit Belgenland! Even een kort verslag van de 5 veel te snel gepasseerde dagen:

Vrijdag kwamen Bregt, Charlotte en Andries in de late avond aan op Cityterminalen. Doordat we elkaar op een haar na gemist hadden aan het Arlanda-express station, werd het terugzien een verrassingsaanval in de rug. Op mijn kot beland, werd het leuk bijpraten met het ondertussen immer bekende KUNGbier en wat Kötbullar in de frietpot. In tegenstelling tot vrijdag, was het weer de zaterdag niet om aan te zien. De Belgen hadden naast wat bier ook duidelijk het Belgisch weer meegebracht. Toch snoven we al even de sfeer op in Gamla Stan, aten we pizza en deden we inkopen in de supermarkt. Inkopen voor… de partyboat naar Helsinki! Doorweekt toegekomen in de terminal van Viking Lines besefte onze voogd en ‘verantwoordelijke’ 21jarige plots doodleuk dat zijn paspoort nog op mijn kot lag. 5 spannende minuten later volstond gelukkig een rijbewijs om nonkel Vermeulen ook mee te krijgen op de ferry. De boot zelf was een attractie op zich. 16u45 gingen we van start en het duurde niet lang of de taxfreeshop werd met een bezoekje verblijd. We leuterden met wat Fransen, we gebruikten winkelkarretjes niet echt op een manier waarvoor ze dienen en twee van ons maakten de disco geheel onveilig…

Na een korte nacht, waar 1 iemand het dan ook heeeel moeilijk had om uit zijn nest te kruipen, stapten we af in Helsinki. Eerste indruk: SNEEUW. Amusement verzekerd. De llonely planet en Bregts GPSverstand stippelden meteen een mooie wandeling uit. Helsinki is bijlange niet zo groot als Stockholm, maar kent wel enkele mooie gebouwen. Terwijl Bregt, Charlotte en mezelf sneeuwruimer speelden, deed Andries een verwoede poging om zijn stempel na te laten bij de Dom. Tevergeefs echter, en na een koffie zetten we koers richting een kerkje die is uitgehakt in een rots en het olympisch stadion van 1952. Het lokale sportmuseum was toevallig gratis die dag en werd dus ook bezocht. Interactief zoals we zijn werd de loopband, de basketring, het tennisveld en de minipingpong vakkundig gebezigd. Daarna zochten we nog een supermarkt om wat proviand in te slaan voor de terugreis naar Stockholm. Op de boot was er terug een ‘Departure Party’, een karaoke en de California Show die voor vertier zorgden. Maandag was er een groots ontbijtbuffet op de boot waar we nog de hele dag konden van nagenieten . In de namiddag werd Skansen, een mengelmoes van een zoo en het Bokrijk van Zweden, bezocht. We zagen onder meer een Noord-Europese buffel, een rechtse lynx en aapjes en slangen allerhande. En een grijze uil deed het verschot van zijn leven… Verder hadden we eens een geheel ander zicht op Stockholm, en snelden we nog naar het stadhuis om de zonsondergang mee te pikken. ‘s Avonds speelden we in afwachting van de komst van Ansofie en Jan een best wel grappige versie van het spelletje ‘Thumbking’. Dat de twee laatkomers er verdacht uit zien, dat wist ik al, maar dat hun vliegtuig daarom heel wat vertraging had, dat was nieuw. De metrotoestellen waren al op stal, maar de Stockholmse taxi loodste het duo alsnog naar mijn kot… Wat leidde tot nooit geziene gulheid van ene B.V. bij het betalen van de chauffeur

Dinsdag was er schitterend weer. Stockholm centrum wachtte op ons! Vooraleer het Vasa-museum te bezoeken, liet een gecoördineerde wandeling van mijnentwege eerst de mooiste plekjes van Stockholm zien. Dan was er het drukst bezochte museum van Scandinavië die het enige volledig intact gebleven 17de eeuws schip herbergt, de Vasa. Best wel eens de moeite. Met een overzetbootje belandden we op een ander eilandje en vielen we even stil op één van de vele mijmerplekjes in Stockholm. ‘s Avonds werden mijn haren gekortwiekt en werden er nog bickyburgers genuttigd. Jawel, met bijbehorende sausen en gedroogde ajuintjes!

Woensdag moest ik ‘s voormiddags naar de les, ‘s middags werd nog snel geluncht en gecheckt of het ijs in ‘lappisharbour’ wel stevig was alvorens er afscheid moest genomen worden… Toen ik opnieuw in de les zat, nam stadionspotter Bregt nog even de rest mee naar het stadion om dan terug naar Brussel te vliegen… Tot zover het epos van een zalige 5daagse!

Verder deze week was er woensdag naar goeder trouw party at Gula Villan, donderdag een bezoek aan het parlement (interessant om te zien), ‘s avonds café Bojan met ganggenoot Patrick en zijn vrienden en vrijdag een verjaardagsdrink, beëindigd in een ondergrondse rockbar op Gamla Stan. Met andere woorden: de tijd vliegt! 

Zweudse weetjes

Vorige vrijdag te weten gekomen dat Duitsers de Schumachersong van DJ Visage niet kennen! tsss

Bruine beren hebben we niet gezien. Ze vertoeven namelijk nog in hun winterslaap. Ter compensatie zagen we enkele verdwaalde kerstbomen…

Der Jan kan als geen ander ballast stapelen in een schip. De computersimulatie van zijn eigen Vasaschip haalde maar liefst 24km per uur… kort applaus!

Qua bijnamen kan Bregt er weer enkele op zijn palmares schrijven, maar zeker is dat ‘seasick Poetn’ ook tot de blijvers zal behoren

Binnen hier en een week zit ik op de trein naar Kiruna, voor een door de unif georganiseerde 4daagse in Lapland! Ik kijk er alvast naar uit want dit zou wel eens het hoogtepunt van mijn erasmus kunnen worden…

Foto’s volgen van zodra mijn internet eens werkt :p!

Vele groeten en laat gerust iets achter in het gastenboek,

Dries