A trip to Kirunaaa!

Jups vrienden!

Zondag was het zover, de laplandreis stond voor de deur! Met mijn eastpak volgepropt met warme kleren en proviand ging ik bij het vallen der avond richting Centraalstation. Daar aangekomen stelde ik me algauw vragen over mijn bagage. Het leek of enkele Hollanders wel voor 4 weken van huis zouden zijn haha. Soit, het werd al snel duidelijk dat het met de vooraf ongekende Fransen en Zwitsers de grootste leute ging worden. De sfeer op de trein zat direct goed op wat mijn langste treinrit totnogtoe zou worden. Kiruna ligt dan ook 1241km ten noorden van Stockholm. De 17uur durende treinrit werd gevuld met wat drankjes, UNO, de gebruikelijke zever en een weinig slaap. Toen ik ‘s ochtends wakker werd, zag ik hetgene wat de volgende 3 dagen alle foto’s zou sieren, sneeuw! En nog geen beetje, muren van sneeuw en sneeuw om volledig in weg te zinken…

Maandag was een vrije dag. Toen we geïnstalleerd waren in de pas luxueus gerenoveerde bungalows, beslisten we om met een zevental personen aan ‘cross-country skiing’ te gaan doen. Het langlaufen was best wel tof maar omdat het mijn eerste keer was dat ik op skilatten stond, maakte ik in het begin nogal hilarische valpartijen. Een Frans meisje heeft alleszins heel wat stuff om naar Videodinges te zenden… We maakten een hele toer tot we opeens, met een knipoog voor de droge woordspeling, het noorden kwijt waren. We waren afgedwaald en stonden ergens in de middle of nowhere te piekeren over waar centrum Kiruna eigenlijk lag. Net voor het donker werd, was Kiruna terug in zicht. ‘s Avonds trakteerden Arsalan en Sofia (aka de organisatie) de hele bende (24man) op (welverdiende) pizza.

Dinsdagmorgen konden sommigen van het langlaufen niet genoeg krijgen en deden Julie (Fr.), Charlotte(Fr.), Thomas(Fr.), Daan en mezelf nog een extra toerke. Ditmaal trokken we met de skilatten het centrum in, passeerden we langs de kerk en zochten de gekste afdalingen uit. ‘s Namiddags was er om 14u afspraak aan de receptie voor het langverwachte hondenslee – en snowscooteravontuur. Door een misverstand was iedereen ‘s morgens al geweest en was het enkel de overgebleven 6 die nu aan de beurt waren (wat de wachttijd verkortte en het stukken gezelliger maakte ). Mijn eerste snowmobile ervaring was er meteen één om in te kaderen. Vanzelfsprekend kon ik het niet laten om volledig plankgas te geven en die machine reikte de 100km per uur op de vlakke stukken. Superlatieven te kort om dat zalig gevoel te beschrijven! Onze vriendelijke gids maakte koffie in een tent midden het traject en de hondenslee achteraf leidde tot idyllische taferelen… ‘s Avonds maakten we zelf pasta klaar en hielden een surpriseparty in de bungalow van de organisatie, kwestie van zelf niet te moeten opkuisen…

Woensdag waren we al vroeg uit de veren om met de bus richting ‘Saami village’ te trekken. Deze Zweedse minderheid leefde tot 50 jaar terug in een soort tenten en komt nog steeds aan de kost door hun uitgestrekte ‘reindeerranches’. Na een grappige Saami-uitleg over hoe je een rendierslee moest besturen en wat je wel allemaal niet kon breken, mochten we elk apart op de slee. Mijn rendier maakte een aardige snelheid maar begon midden het traject sneeuw te fretten. Haha, daar zit je dan redelijk gejost!

‘s Middags kozen enkelen een buffetrestaurantje uit om te smullen. Simon(Fr.), David(Swi.), Oliver(Swi.) en mezelf hadden een eigen interpretatie van een buffet. ‘All you can eat’ werd nogal letterlijk geïnterpreteerd . Zo werd het elandenvlees uit de ‘moosesoup’ gevist en staken we ons vol met zalm en rendierworst. Daarna bezochten we met z’n allen het ‘IceHotel’. Een bijzonder mooie afsluiter waar iedereen z’n ogen uitkeek op de verschillende ijssculpturen. Al heeft die Absolut Vodka uit een glas van ijs wel gesmaakt, het was ongetwijfeld het duurste drankje ooit (een slordige 10 euro, slik)!

Op de terugweg smeten we al onze foto’s samen op Licia’s (Brazilië) laptop. Een onvergetelijke ervaring en 1500 foto’s rijker kwamen we terug aan in Stockholm. En wat bleek, ook hier ligt er nu sneeuw, weliswaar niet te vergelijken…

Zweudse weetjes

Mijn internet werkt. Met dank aan de Zweedse hersteller die me bij het ochtendgloren uit mijn bed haalde!

Een selectie foto’s volgt gauw! Ik wacht tot de externe harde schijf langs mijn kot passeert. Andere foto’s wel al kunnen uploaden: http://picasaweb.google.be/driesdevos1987

Het poollicht jammergenoeg niet gezien. Daarvoor was het ‘s nachts te bewolkt. Qua temperatuur viel het wel nog mee. Rond -6° overdag. Enkel woensdagmorgen in het Saamidorp was het frisjes, -15°. Die Saamikerel had al erger meegemaakt, -52° was zijn koudste record…

Vorige zondag was er nog een Ierse parade in centrum Stockholm ter ere van St. Patrick’s day. Erasmus heeft zo z’n voordelen, je viert alle mogelijke feestdagen

Tot de volgende!

Dries