On the road, part 1

Tjena!

Vorige week het meest onvoorbereide tripje ooit meegemaakt. Na een behoorlijk zwaar feestje vorige woensdag op de campus waar enkele zonderlingen begonnen af te dingen op het bier (en het nog lukte ook ) recupereerde ik de donderdag voor een trip naar… Kopenhagen!

De vrienden van Daan, de andere Belgische erasmusser, die hier op bezoek waren hadden daar namelijk hun terugvlucht naar Brussel. Zonder aarzelen beslisten Daan en ik om mee te gaan. Er was wel een probleem. De bus was voor ons twee volzet en de slaaptrein veel te duur naar ons gedacht. Overblijvende optie: liften. Daar stonden we dan, om 11u ‘s avonds aan de oprit van de autostrade te schimmelen. Wishful thinking natuurlijk om te denken dat we de volgende morgen in Malmö ofte 612km zuidwaarts van Stockholm zouden staan. We strandden in Södertalje, eigenlijk een voorstad op een 30tal km van Stockholm. Opeens zag ik met mijn lodderig oog dat je in het nabijgelegen pompstation een auto kon huren voor een schappelijke prijs. Na even informeren bleek dat dat enkel mogelijk was vanaf 7u de volgende morgen. Zo gezegd, zo gedaan. We stelden aldus in het donker ons tentje op tussen de autostrade, de afrit en het pompstation. Echt geen zicht eigenlijk! De tent die eigenlijk meer voor de grap was meegenomen, kwam dus toch nog van pas. Al had ik een slaapmatje ook wel goed kunnen gebruiken…

Een korte nacht later waren we ‘on the road’ richting Malmö. We hielden een korte stop in Jönköping (uit te spreken als ‘jungsjeuping’), een stad aan een reusachtig meer in het midden van Zweden. Ondanks de mooie natuur enkel maar behoorlijk marginale mensen gezien daar. Enfin, ik kom er zeker nog even terug voor een langere stop dan een halfuur. In Malmö aangekomen rond een uur of 2 in de middag, kon het citytrippen beginnen. Malmö is de op twee na grootste stad van Zweden (na Stockholm en Göteborg) en heeft niet echt de charme van Stockholm en op het eerste gezicht niet echt veel te bieden. Het is een dynamische industriestad waar de studenten voor het nodige leven zorgen. Eéntje ervan was Karin, een Zweedse kennis via via, die ons ‘s avonds meenam in het nachtleven en onderdak bezorgde.

Zaterdag stond Kopenhagen op het plan. De Öresundverbinding bracht ons met de trein tot in hartje Kopenhagen aangezien de tax voor de erg mooie brug-tunnel tussen Zweden en Denemarken voor de auto belachelijk duur was (zou ook wat moeilijk zijn om 7man in een VW Polo te krijgen). We vonden een jeugdherberg en daarna kon het citytrippen terug beginnen. Na wat rondkuieren bleek al snel dat Kopenhagen (Sjeupenhamn uitgesproken) erg groot is, de grootste stad van Scandinavië aldus de lonely planet. Kriskras door de stad staan keer op keer pareltjes van gebouwen, ofwel heel oud ofwel ultramodern. In een rush door het centrum hadden we op een vijftal uur al ontzettend veel gezien. Opeens hoorden we in de verte een betoging. Ramptoeristen zoals we zijn, gingen we even een kijkje nemen. Het was tegen de ‘intelligente’ camera’s die de privacy in de straten schendt. Nu moet ik zeggen dat ik me met de knoerten van camera’s in de jeugdherberg me ook maar bekeken voelde. We wandelden even mee en de betoging eindigde in Christiana, een autonome hippiecommunity pal in het centrum. Echt cool om in dit kraakdorp rond te lopen. Overal zelf gebricoleerde huizen in een peacesfeertje waar mensen dagelijks zat en stoned door het leven gaan. We dronken er een pint in de ongetwijfeld meest bruine kroeg van de afgelopen maanden. Denemarken heeft jarenlang haar drugsbeleid in dit stukje Kopenhagen gedoogd, maar ben vrij zeker dat de softdrugs nu gewoon onder de toog lag in plaats van er bovenop. Foto’s trekken was er verboden en geleidelijk aan keerden we terug naar de jeugdherberg…

Zondag namen we afscheid van Daans vrienden, kropen we terug de trein op en zochten we waar we onze auto hadden achtergelaten. We stippelden een alternatieve route uit en bezochten nog snel even Lund, een studentenstad die er een beetje doods bijlag (waarschijnlijk omdat het zondag was). Ook deze stad lijkt zoals Malmö meer Deens dan Zweeds door zijn vele fietsen en bakstenen huizen… Ziezo, het relaas van een last minute trip!

Zweudse weetjes

Op de autosnelwegen is hier een maximumsnelheid van 110km per uur. Veel verkeer is er echter niet en vele Zweden rijden toch wel iets sneller…

Op de provinciewegen wordt er regelmatig gewaarschuwd voor overstekende elanden, alsook voor een naderende flitspaal. Handig niet waar?!

Next post: on the road, part 2

Vi ses!