Hej da Stockholm!

Halloooow

tijd dat ik nog eens van me liet horen! Maar de laaste weken waren zo drukjes dat ik er de tijd niet voor vond. Bijgevolg moet het nu kort vanuit een internetcafe in een oud KGBgebouw in Minsk, Wit-Rusland.

Eerst en vooral, mijn laatste week in Stockholm was er 1 om niet snel te vergeten. Allerhande feestjes waaronder een raveparty in het bos en vooral de tweedaagse survivaltrip waren de max. Samen met dertien lotgenoten kayakte ik richting een onbewoond eilandje in de archipel om er te overnachten. Veel geslapen is er niet, mede omdat ik mijn slaapzak vergeten was en het snachts ook niet zoooo warmpjes was als overdag

En dan ging zaterdag ‘de grote trip huiswaarts’ van start. Nu volgt een weetje hoe je de extra kilo’s bij ryanair NIET moet betalen: Je gaat de avond voor je vlucht uit. Je komt bijgevolg veel te laat thuis. Je wekker staat om 7u30. Je realiseert je dat je nog heel je kamer moet kuisen EN alles moet inpakken. Je start met inpakken en ziet dat niet alles in je rugzak past. Je gooit 1 en ander weg en verliest tijd. Je haast je met het kuisen van je kamer. Je bent kuisproduct vergeten. Je komt om 9u10 beneden, 10 minuten na afspraak. Je ziet dat een medetripper hem overslapen heeft. Je wandelt naar de unif. De housing office om je sleutel af te geven is gesloten. Je geeft hem aan iemand anders, je verliest wederom tijd. je neemt de metro, je haalt de bust naar skavsta airport nog net, 3 minuten voor tijd. Je komt aan in skavsta om 12u10. de vlucht is om 12u45. Je verliest wederom tijd met het versteken van bagage om niet te veel te moeten bij betalen. Je weegt je bagage, 5 kilo te veel, 40 euro damn! Je doet je jas en dikste trui aan bij 25 graden. je gaat naar de balie. De check-in is reeds gesloten. je vreest voor het ergste, je loopt naar de info, en de spoedprocedure gaat van start, je loopt met je bagage naar een andere check-in, ze hebben er geen weegschaal. je haalt je vlucht en je betaalt niks!

Vanuit Riga namen we de bus naar Vilnius, die ons allen (en dat zijn Daan, Tim van Australie en Kevin van Canada en mezelf) verbaasde. Propere stad en een erg groot oud centrum. Overnachten en dan bus naar Minsk, heel wat miserie omdat engelssprekenden er zelden te vinden zijn. toch zijn we over de grens geraakt. Vreemde stad maar wel de moeite. Morgen huren we een auto en rijden we richting Brest, in het zuidwesten van het land…

mijn resterende internetminuten tikken weg

ik laat nog wel iets van me horen

dries